Kennisbank

Wet minimumloon en minimumvakantiebijslag (WML)?

Wat is de Wet minimumloon en minimumvakantiebijslag?

De Wet minimumloon en minimumvakantiebijslag (WML) geeft werknemers vanaf 22 jaar aanspraak op een in de wet vastgesteld minimumloon. De hoogte van het minimumloon wordt tweemaal per jaar aangepast aan de gemiddelde stijging van de cao-lonen.

Als er sprake is van arbeid middels een arbeidsovereenkomst is de WML van toepassing. Werkgevers en werknemers, zowel Nederlands als buitenlands, moeten zich houden aan de rechten en plichten die hierbij horen. Het volledige minimumloon komt toe aan werknemers met een normale arbeidsduur, dat wil zeggen: de arbeidsduur die in de onderneming of bedrijfstak geldt als voltijdse werkweek. Dit is vaak vastgelegd in de cao. Deeltijdwerkers hebben naar evenredigheid recht op het minimumloonbedrag van de voltijdwerker.

Sinds 1 juli 2017

Sinds 1 juli 2017 is de leeftijd voor het wettelijk minimumloon omlaag gegaan en het percentage wettelijk minimumloon voor jongeren omhoog. De leeftijd waarop een medewerker recht had op het wettelijk minimumloon, was vóór 1 juli 23 jaar en gaat in twee stappen naar 21 jaar. Sinds 1 juli 2017 is de leeftijd voor het wettelijk minimumloon 22 jaar. De tweede stap gaat plaatsvinden in 2019, indien er geen bezwarende omstandigheden zijn ontstaan vanuit de eerste verhoging.

Tegelijkertijd ging het minimumjeugdloon voor jongeren van 18 tot en met 21 jaar in stappen omhoog. Werknemers van 18 tot 22 jaar kregen een loonsverhoging van 2 tot 15% bovenop de halfjaarlijkse verloning.

Per 1 januari 2018

De wijziging op de Wet minimumloon en minimumvakantiebijslag kent vanaf 1 januari 2018 nog twee punten:

  • Minimumloon bij meerwerk (overwerk)
    Verricht de medewerker langer arbeid dan de normale arbeidsduur, dan wordt het minimumloon naar evenredigheid verhoogd. Het blijft mogelijk om meerwerk niet uit te betalen, maar te compenseren door betaalde vrije tijd. Deze mogelijkheid moet dan opgenomen zijn in de cao.
  • Minimumloon bij stukloon
    Bepalend wordt de werkelijke tijd die een werknemer heeft besteed aan de uitvoering van de verrichte arbeid. Betalen op basis van stukloon blijft mogelijk, maar er moet minimaal het wettelijk minimumloon per daadwerkelijk gewerkt uur betaald worden.