Arbeidssocioloog: “Zo zeker is een vast arbeidscontract niet meer”

nieuws-payforpeople-verhoogde werkdruk

Arbeidssocioloog Fabian Dekker deelde in de augustus editie van P.zine zijn visie over de manier waarop we werken, nu en in de toekomst. Dekker zegt in De Telegraaf het volgende: “Een vaste baan is niet altijd zaligmakend. Sterker nog, het is steeds meer een aanslag op het persoonlijk leven van mensen.”

 

Arbeidssocioloog aan het woord

Arbeidssocioloog Dekker stelt in De Telegraaf dat werknemers met een vast contract vaker dan voorheen een steeds hogere werkdruk ervaren. Dit leidt volgens Dekker onder andere tot meer burn-outklachten. Daarnaast hebben werknemers volgens Dekker minder autonomie in hun werkzaamheden en is ook de baanonzekerheid toegenomen.

 

Vaste baan is niet meer zo zeker

Dekker verklaart dit nader: “De autonomie nam af van 65% naar 61%, de baanonzekerheid nam toe van 15% naar 18% en het burn-out risico van 11% naar 17%. En we weten dat in crisistijd mensen met vaste contracten net zo snel worden ontslagen als andere werknemers. Het beeld is duidelijk: zo zeker is een vast arbeidscontract niet meer.”

 

Het flexibele contract daarentegen biedt zowel voor- als nadelen volgens Dekker. “Inkomensonzekerheid maakt het leven van veel flexwerkers echt minder comfortabel. Maar flexibel werkenden hoeven zeker niet altijd nadelige gevolgen te ondervinden wanneer het gaat om de vervulling van hun psychologische basisbehoeften. Op zaken als informeel leren en steun op de werkplek scoren mensen met een tijdelijk arbeidscontract zeker niet eenduidig slechter dan anderen. En van zzp’ers is bekend dat ze bij uitstek genieten van hun autonomie en minder werkdruk en burn-out klachten ervaren dan mensen in loondienst. Misschien ligt het dus allemaal niet zo zwart-wit als we denken.”

 

Andere vorm van zekerheid en blijven ontwikkelen

Volgens de arbeidssocioloog is de huidige tweedeling van vaste en flexibele contracten toe aan verandering. Dekker pleit voor werkzekerheid en participatiezekerheid. “Naast onze huidige voorzieningen, zoals de bijstand of een lichte vorm van een basisinkomen, kun je denken aan het geven van individuele leerrechten voor alle werkenden en werkzoekenden van 27 jaar en ouder op de arbeidsmarkt waar iedereen gebruik van kan maken. Mensen zouden in dat geval verplicht een percentage van hun loon of omzet moeten storten op een persoonlijke account, die vervolgens voor verschillende risico’s individueel zijn aan te spreken. De overheid blijft altijd garant staan voor mensen die niet participeren op de arbeidsmarkt, of simpelweg te weinig verdienen. Maar deze variant van sociale zekerheid maakt het in ieder geval een stuk makkelijker om persoonlijke risico’s op te vangen en eerder een overstap te wagen van een vast naar flexibel of andersoortig arbeidscontract.”

 

Bron: De Telegraaf, 3 oktober 2019

 

Fabian Dekker deelt zijn visie op de arbeidsmarkt van nu

Passen de regels die gelden rondom het verrichten van werk nog bij de manier waarop we werken, nu en in de toekomst? Een terechte vraag waarnaar de Commissie Regulering van werk, onder leiding van Hans Borstlap, momenteel onderzoek doet. Dit doet zij niet alleen; aan de oproep van de commissie om een position paper in te sturen, wordt ruimschoots gehoor gegeven. P.zine vroeg arbeidssocioloog Fabian Dekker naar zijn position en wat er volgens hem moet gebeuren. Lees hier het hele artikel.

Reacties

Er zijn nog geen reacties geplaatst.

Plaats een reactie